ن دارویی و یا هر دو صورت می گیرد اغلب توصیه به بهبود سبک زندگی قبل از شروع درمان دارویی مد نظر قرار می گیرد (روسنسون، 2013).

1-8-1-2- تغییر در سبک زندگی
تغییر عادات روزانه به صورت کاهش مصرف چربی های اشباع در جیره، کاهش وزن در صورت چاقی مفرط و یا وجود افزایش وزن، ورزش و خوردن وعده های غذایی غنی از میوه جات و سبزیجات و… پیشنهاد می شود.
ورزش از طریق ایجاد کاهش وزن، بهبود وضعیت قند خون در افراد دیابتی نوع2 ،کاهش فشار خون در ورزش های هوازی، بهبود میزان چربی و تری گلیسرید خون و افزایش HDL-c، کاهش استرس و افسردگی، بهبود گردش خون و تحمّل به ورزش در افراد مبتلا به آنژین (درد ناحیه ی قفسه ی سینه مربوط به کاهش خون رسانی قلب) نقش موثری دارد.
خوردن میوه جات و سبزیجات به دلیل داشتن فیبر موجب کاهش ابتلاء به بیماری های قلبی و حفاظت از بروز دیابت نوع2 و کنترل قند خون به خصوص در افراد دیابتی می شود.
ویتامین های آنتی اکسیدانی مثل A، C، Eو بتا کاروتن، مصرف گوشت سفید به جای گوشت قرمز، مصرف روغن های مایع غیر اشباع، عدم مصرف چربی های هیدروژنه نیز می تواند کمک کننده باشد.
روغن های ماهی مثل روغن ماهی کولی و تن حاوی دو اسید چرب مهم به نام های DHA و EPA است که می تواند در کاهش تری گلیسرید و کاهش خطر مرگ ناشی از بیماری سرخرگ کروناری، نقش داشته باشد، مصرف روزانه 1گرم روغن ماهی در افرادی که مصرف کافی ماهی ندارند توصیه می شود. پروتئین سویا حاوی ایزوفلاون ها است که نقش استروژن را تقلید می کنند، جیره حاوی مقادیر زیاد پروتئین سویا باعث کاهش آهسته در سطح کلسترول تام و LDL-c و تری گلیسرید و افزایش ملایم در HDL-c می شود. پروتئین حیوانی نمی تواند جایگزین پروتئین سویا و یا ایزوفلاون ها در این رابطه باشد. غذاهای حاوی سویا چون چربی اشباع را کم و چربی غیر اشباع را افزایش می دهند، می توانند سلامتی دستگاه قلبی-عروقی را به دنبال داشته باشند.
استرول ها و استانول های گیاهی می توانند باعث کاهش جذب کلسترول در روده شوند این ترکیبات به طور طبیعی در بعضی میوه ها و سبزیجات، روغن های گیاهی و دانه ها و گیاهان لگومینه وجود دارند.
باید توجّه شود که درمان هیپرلیپیدمی پروسه ی طولانی دارد هر چند مصرف دارو می تواند این پروسه را کاهش دهد، قبل از مصرف دارو حدود 12-6 ماه تغییر سبک زندگی انجام می شود و با توجّه به نظر کلینیسین و بسته به تاثیرگذاری آن و وضعیت بیمار مصرف دارو می تواند همراه با تغییر سبک زندگی باشد و یا بعد از 6 ماه در صورت عدم وجود شرایط بحرانی شروع می شود. توقف در مصرف دارو قبل از درمان کامل، باعث افزایش مجدد لیپید می شود، راه حل کاهش یا توقف عوارض جانبی ناشی از مصرف داروی خاص قطع دارو نیست بلکه تغییر نوع داروست (روسنسون، 2013).
2-8-1-2-دارو درمانی
دارو درمانی با هدف کاهش سطح LDL-c و افزایش سطح HDL-c انجام می شود (سادی، 2008).
داروهای ضّد هیپرلیپیدمی در 5 گروه دسته بندی می شوند:
_ استاتین ها (مهار کننده های آنزیم HMG-COAردوکتاز)16
مانند آتورواستاتین17، فلوواستاتین18، لوواستاتین19، پراواستاتین20، سیمواستاتین6 ، این گروه اغلب باعث کاهش LDL-c می شوند.
مکانیسم عمل این داروها به صورت زیر است:
الف) مهار آنزیم مربوط به سنتز درون زاد کلسترول یعنی آنزیم 3 هیدروکسی 3 متیل گلوتاریل کو آنزیم A ردوکتاز
ب) افزایش سنتز گیرنده های LDL-c در کبد
ج) افزایش پاکسازی LDL-c ازجریان خون
غلظت پلاسمایی کلسترول تام و LDL-c بعد از یکماه مصرف دارو کاهش می یابد. این داروها اغلب همراه با سایر داروهای کاهنده لیپید استفاده می شوند.
این داروها معمولا از طریق صفرا و مدفوع و گاه ادرار دفع می شوند و به علت حضور ریتم شبانه روزی در سنتز گیرنده های LDL-c در کبد، اگر استاتین ها در عصر مصرف شود نسبت به مصرف آن در صبح موثرتر خواهند بود.
عوارض جانبی شامل موارد زیر است:
الف) ایجاد تغییرات ملایم در تست های فعالیت کبدی
ب)میوپاتی، رابدومیولیز و افزایش آنزیم کراتین فسفوکیناز که می تواند نارسایی کلیوی ایجاد کند (سادی، 2008).
_ فیبرات ها21

جم فیبروزیل22، فنوفیبرات23 و فنوفیبریک اسید24از جمله فیبرات ها محسوب می شوند.
مکانیسم عمل این داروها به شرح زیر است:
این داروها آگونیست گیرنده فعال شونده توسط تکثیر کننده پراکسی زوم نوع آلفا25 بوده و باعث افزایش بیان ژن و فعّالیّت آنزیم پلاسمایی لیپوپروتئین لیپاز شده و هیدرولیز VLDL-c و شیلومیکرون ها را زیاد می کنند در نتیجه کاهش سطح تری گلیسرید سرمی و افزایش پاک سازی LDL-c کبد و افزایش HDL-c را باعث می شوند.
این گروه از طریق گوارشی جذب شده و از طریق کلیه دفع می شوند.
عوارض جانبی این داروها عبارتند از:
– سمیت عضلانی ( درد و ضعف عضلانی) به خصوص در افرادی که مشکلات کلیوی دارند و یا این داروها را همزمان با استاتین ها مصرف می کنند ممکن است دیده شود.
– اثرات گوارشی
– برخی از این داروها ممکن است منجر به افزایش احتمال ایجاد سنگ های صفراوی به دلیل افزایش دفع کلسترول در صفرا شوند (سادی، 2008).

_ ترکیبات متصل شونده به اسیدهای صفراوی26
مانند کلستیرآمین27، کلستی پل28، کل سولام29
مکانیسم عمل این داروها به شرح زیر است:
الف) این داروها به عنوان رزین های تبادل یونی اثر نموده و از طریق باند شدن به اسیدهای صفراوی در روده و ایجاد کمپلکس و در نتیجه افزایش دفع اسید صفراوی از مدفوع و افزایش تبدیل کلسترول به اسید صفراوی در کبد عمل می کنند.
ب) کاهش غلظت کلسترول داخل کبدی و افزایش جبرانی در گیرنده های LDL-c و کاهش سرمی LDL-c
ج) باند شدن با اسید صفراوی در روده و کاهش جذب کلسترول ورودی توسط غذا.
این داروها خوراکی مصرف می شوند ولی در روده نه جذب و نه متابولیزه شده و از طریق مدفوع دفع می شوند.
عوارض جانبی شامل: یبوست (اکثرا)، تهوع، بی اشتهایی، اسهال، نفخ، گرفتگی و اسپاسم عضلانی، آسیب های کبدی و اختلال در جذب ویتامین های محلول در چربی هستند، که همگی این عوارض وابسته به دوز می باشند.
استفاده از اسپرزه می تواند باعث کاهش دوز مصرفی داروی مصرفی و در صورت بی احتیاطی افزایش ایجاد عوارض جانبی آن گردد (سادی، 2008).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع پایان نامه درباره tradition، motivation

_ مهار کننده های جذب کلسترول30
مانند آزتیمیب31
مکانیسم عمل این دارو به این صورت است که با مهار انتخابی جذب روده ای کلسترول موجود در جیره و اسید صفراوی در روده کوچک و در نتیجه کاهش ارسال کلسترول از روده به کبد و کاهش ذخیره کلسترول کبدی و افزایش پاکسازی کلسترول در خون، موجب کاهش LDL-c، تری گلیسرید و افزایش HDL-c می شوند.
این دارو عوارض جانبی زیادی ندارد.
هر چند این دارو با استاتین ها اثر سینرژیستی قوی ای دارد، همراه با نیاسین هم مصرف می شود (در صورتی که مصرف همزمان فیبرات ها یا نیاسین همراه با استاتین ها می توانست باعث میوپاتی شود) (سادی، 2008).

_ اسید نیکوتینیک یا نیاسین
مکانیسم عمل نیاسین به این شکل است که قویّا باعث مهار لیپولیز در بافت چربی می شود و اثرات کاهنده لیپیدی خود را از این طریق اعمال می کند.
نیاسین به صورت خوراکی مصرف و از راه ادرار دفع می شود (سادی، 2008).
نیاسین نوعی ویتامین (B3) Bاست که در طولانی مدّت منجر به بهبود پروفایل کلسترول و چربی های سرمی می شود. این ویتامین در سلامت DNA و یا جبران آسیب به DNA نیز نقش دارد (ماکای و همکاران، 2012).
نیاسین در بهبود پروفایل چربی موجب 20 تا 50 درصد کاهش تری گلیسیرید، 10تا 25 درصد کاهش LDL-c و 10تا30 درصد افزایش HDL-c می شود (ماکای و همکاران، 2012).
مکمل نیاسین در موارد کمبود این ویتامین ( بیماری پلاگر) مصرف می شود که این کمبود می تواند ناشی از مصرف الکل، سندروم سوء جذب، جیره غذایی ضعیف و مصرف طولانی مدّت بعضی داروها مثل ایزونیازید باشد (ماکای و همکاران، 2012).
علایم پلاگر شامل درماتیت، اسهال و جنون و حتی مرگ است.
کمبود کوتاه مدت آن می تواند علایمی از جمله افسردگی، اسهال، سرگیجه، خستگی، بوی بد دهان، سردرد و سوءهاضمه، بی خوابی، درد اندام، از دست دادن اشتها و افت قند خون و ضعف عضلانی، اشکالات پوستی و التهاب ایجاد کند.
دوزاژ مناسب برای رفع کمبود در مردان 18 میلی گرم در روز و در زنان 13 میلی گرم در روز است. البته تا 100 میلی گرم دراغلب مکمل ها استفاده می شود که مسئله مسمومیت با آن را باید مد نظر قرار داد. دوزهای بالاتر آن که کاهنده لیپید است می تواند ایجاد هیپراوریسمی و اختلالات کبدی کند که این عوارض با کاهش یا قطع دارو برگشت پذیر است نیکوتینیک اسید نه نیکوتینامید در دوز بالاتر از mg 200 می تواند باعث گرگرفتگی و گشادی عروق خونی و در نتیجه کاهش فشار خون شود. دوز بالاتر منجر به خارش و بالا رفتن گلوکز خون و زخم گوارشی و مشکل کبدی می شود.
کسانی که مصرف الکل دارند و یا کسانی که پروتئین کافی در جیره ندارند نیاز به مقدار بیشتری نیاسین دارند.
از عوارض جانبی مهم نیاسین ایجاد حالت گرگرفتگی است، سمیت کبدی، ناراحتی های گوارشی و سوءهاضمه و تهوع هم ایجاد می کند.
در حال حاضر دوز توصیه شده نیاسین برای مصرف روزانه 16-14 میلی گرم در روز است هر چند مطالعات اخیر نشان داده است که مصرف 2 میلی گرم در روز نیاسین باعث افزایش ترشح هورمون رشد می شود که البتّه باید با دقّت مصرف شود.
نیاسین معمولا به صورت مکمل مولتی ویتامین در دسترس است که می تواند در طیف گسترده ای از مکمل های بر پایه پروتئین و مکمل های کاهنده لیپید به دلیل نقش ویتامین های گروه B در متابولیسم و سوخت و ساز بدن و تولید انرژی و به عنوان تقویت کننده اثر هورمون رشد به همراه آن مطرح باشد. لازم به ذکر است که در صورت مصرف همزمان آنها و بدون توجّه به حضور نیاسین در هر کدام از آنها می تواند منجر به ایجاد سمیت کبدی شود.
به غیر از نیکوتینیک اسید فرمهای دیگر نیاسین نیکوتینامید32و اینوزیتول هگزا نیکوتینات33بوده ولی اشکال دیگر نیاسین در بهبود پروفایل چربی چندان مفید نیست (ماکایو همکاران، 2012).
نیاسین در کبد از آمینواسید تریپتوفان تولید می شود حدودا mg 60 تریپتوفان در تولید 1 mgنیاسین نقش دارد (جاکبسون، 2007).
کاهش سطح آهن موجب کاهش در تولید ویتامین B3 می شود (ادوهو و همکاران، 1994).
داروهای مهار کننده پمپ پروتون34به شکل مستقیم و غیر مستقیم باعث کاهش ویتامین می شوند این دارو ها مثل امپرازول باعث کاهش دسترسی روده ها به ویتامین C که یک نقش کلیدی در جذب آهن دارد شده و در نتیجه کاهش آهن، تولید نیاسین هم کاهش می یابد. به روش مستقیم نیز کاهش اسیدیته معده عاملی در کاهش جذب نیاسین محسوب می شود.
بهبود اثرات مربوط به درمان همزمان نیاسین با کروم در مطالعه بولکنت و همکاران در سال 2004 نشان داده شد که نه تنها منجر به کاهش لیپید های سرمی می شود بلکه باعث نوسازی بعضی از سلول های کبدی هم می شود (بولکنتو همکاران، 2004).
نیاسین مستقیم نمی تواند به نیکوتینامید تبدیل شود امّا هر دو ترکیب در بدن می تواند به NAD وNADP تبدیل شود و به عنوان پیش ساز آنها مطرح اند (کوکسو همکاران، 2000).
نیکوتینیک اسید، نیکوتینامید و تریپتوفان هر سه به عنوان کوفاکتورNAD وNADP عمل می کنند (ورگوپولوسو همکاران، 2002).
نیاسین در تعمیر DNA و تولید هورمون های استروئیدی در غده آدرنال نقش دارد (نیپ و همکاران، 2000).
نیاسین در سن بالاتر از 50 به منظور افزایش HDL-cو کاهش احتمال بیماری های قلبی-رگی استفاده می شود (کوکس و همکاران، 2000).
از نظر اثرات درمانی باید گفت که نیاسین یک داروی قدیمی کاهنده لیپید و ضد آترواسکلروز است. به این صورت که سطح

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید